خط خطی های من!

همیشه بوی قهوه رو دوست داشتم , یه جورایی بوی آرامشو میده, یعنی اگه بپرسن آرامش چه بویی داره میگم اول بوی بارون بعد بوی قهوه, همه ی حس ها به نظر من بو دارن یا شایدم همه ی بو ها حس! خلاصه خیلی لذت میبرم از وقتایی که بوی قهوه پر میکنه فضای خونه رو , واسم مث یه فااااز غلیظ میمونه , یه فاز غلیظ از آرامش,رگه هایی از یه حس رمانتیک گونه هم داره البته, هرچند آدم قهوه خوری نیستم و بیشتر اوقات انواع دمنوش رو ترجیح میدم اما بوی قهوه بحثش جداست , انگار سر میخوری وسط همون فاز غلیظی که گفتم . مخصوصا قهوه ای که همسر به شکل موکا آماده اش میکنه .حال خیلی خوبی ندارم این روزا , ولی میدونم موقتیه واسه همین نمیخوام خیلی جایی ثبتش کنم که خوشش نیاد و دمشو بذاره رو کولشو زودتر بره خط خطی های من!...